Waardebeleggen kan nooit doodgaan

  

Geachte heer/mevrouw,

 
Het is niet de eerste keer dat ik schrijf over de vele titels die weer verschijnen dat waardebeleggen dood is. In mijn ogen kan waardebeleggen nooit doodgaan.

De reden daarvoor is heel simpel. Achter elke beleggingsbeslissing zit een mens, en een mens is geen rationeel, maar een emotioneel wezen. Op de beurs zullen we dan ook altijd emotionele overreacties zien waarbij de koers van aandelen te fors wordt opgedreven (Tesla en Nio iemand??) of te fors wordt afgestraft.

En het is net het benutten van deze emotionele reacties wat het waardebeleggen inhoudt. Nu zullen velen zich de vraag stellen, is dat niet wat iedere belegger wil doen? En ja dat klopt, iedereen wil iets goedkoper kopen dan het waard is. Zoals Charlie Munger zei, al het verstandig beleggen is waardebeleggen. De vraag is of je een andere toepassing wel beleggen mag noemen, of dat dit eerder speculeren is.

Ik wil wel even duidelijk onderscheid maken met traden. Traden, het handelen in financiële instrumenten, is in mijn ogen niet beleggen maar ook niet speculeren. Uiteindelijk is dit handelen in iets en als je daarbij een goed plan hebt, dan is dit een even valabele optie als een (web)winkel starten en voor deze winkel producten kopen en verkopen.

Het verschil tussen beleggen en traden is in mijn ogen dat wanneer ik enkele maanden of jaren van mijn computer weg ga, de onderliggende bedrijven net hetzelfde zullen verdiend hebben, dan wanneer ik alle dagen tijdens de openingsuren van de beurs naar het scherm kijk. Traders daarentegen moeten wel constant hiermee bezig zijn en klaar zijn om te kopen en verkopen.

Maar waardebeleggen is weeral doodverklaard in 2020. Op 27 oktober stond in de Tijd de titel “Waardebeleggers gaan door de moeilijkste periode in 200 jaar”. De vraag die dan altijd wordt gesteld, is of dit ooit nog wel keert.

Na eerst jaren de groei-aandelen te zien stijgen en de zogenaamde waarde-aandelen te zien dalen of ter plaatse te zien trappelen, volgt nu de volgende groep aandelen. Vandaag is het niet meer groeibeleggen wat de klok slaat, maar kwalitatief beleggen. Enkel nog beleggen in topbedrijven. Dit zal voor veel mensen wel heel bekend klinken.

In het verleden heb ik al geschreven over de Nifty-Fifty periode waar men ook niets verkeerd kon doen met in die 50 topbedrijven te beleggen. Dat is wel even anders afgelopen.

Maar laten we even kijken hoe de waarde-aandelen gedefinieerd worden. Value aandelen zijn volgens al die artikels goedkope bedrijven. Dit wordt dan gemeten volgens de koers/winst-verhouding, koers/boekwaarde of dividendrendement, of een combinatie, afhankelijk van de onderzoekers.

Is value investing in die vorm dood? Mogelijks wel. Toen Benjamin Graham in de jaren 1920 het waardebeleggen op de kaart zette, was het bijzonder veel werk om voor al deze bedrijven te gaan uitrekenen wat hun boekwaarde, de aangepaste winst en dergelijke was. Als je hier dit werk verrichtte, dan had je een voordeel op de andere beleggers en kon je met een gespreide portefeuille in deze goedkope aandelen de beurs verslaan.

Hoewel ik ervan overtuigd ben dat dit op lange termijn ook altijd zo zal blijven, zijn de tijden wel veranderd. Vandaag heb je met een druk op de knop alle informatie welke ze vroeger moesten bijeensprokkelen en alle berekeningen manueel moesten doen, waardoor dit weken in beslag nam.

Dit maakt dat een onterechte onderwaardering die overduidelijk is en makkelijk te zien is in een koers/winst-verhouding bijvoorbeeld, nu binnen enkele uren wordt opgepikt door duizenden computers en doorgegeven aan beleggers, waardoor deze direct terug verdwijnt, en ook nooit heel groot zal worden.

Aandelen die dan wel goedkoop zijn voor langere tijd, en in deze onderzoeken vaak worden opgenomen, zijn dan aandelen die vaak terecht zo’n lage prijs krijgen. Ook wel de falling knives genoemd.

Kortom, in mijn ogen heeft big data en de computer inderdaad het waardebeleggen in die vorm van Graham voor heel veel beleggers doodgemaakt. Enkel quantstrategieën die snel op deze veranderingen inspelen, puur op basis van rekenkracht, zie ik nog echt een verschil maken.

Of anders gezegd, de strategie van goedkope aandelen kopen, werkt in theorie nog altijd. In de praktijk echter vind je die onterecht goedkope aandelen veel te weinig in de massa van terecht goedkope aandelen omdat de onterecht goedkope aandelen te snel worden weggeplukt. In de praktijk wil dat dan ook zeggen dat enkel bij een algemene crisis op de beurs je nog met deze strategie kan werken.

Maar misschien moeten we eerder de definitie van waardebeleggen, die al deze artikels en onderzoekers gebruiken, eens onder de loep nemen..

Waardebeleggen is namelijk niet het kopen van goedkope aandelen, maar wel aandelen goedkoop kopen.

Een waardebelegger wil namelijk niet zomaar eender welk bedrijf kopen als het goedkoop lijkt. Dat heeft Warren Buffett ons toch ook al geleerd in de afgelopen 40 jaar.

Als waardebelegger draait het voor mij om de waarde van het bedrijf. En als je die waarde kent, dan pas weet je of je het goedkoop kan kopen. De waarde kan je niet altijd zien in de koers/winst-verhouding of de boekwaarde. Sterker nog, meestal is deze daar niet in te zien. De waarde van een bedrijf is wat het ons in de toekomst kan opleveren. En in die berekening zitten ook groei en kwaliteit mee opgenomen.

Als we dus verder kijken dan die simpele multiples en echt gaan naar het waarderen van het bedrijf, dan is waardebeleggen nog steeds springlevend. En de reden waarom is dezelfde als bij Graham indertijd. Het is veel werk en slechts enkelen zijn bereid dit werk te doen....

 

De markt vandaag 

Elke maand krijg ik steeds het gevoel dat ik me maar blijf herhalen. Wat ook logisch is, als er eigenlijk niets verandert aan de situatie.

Dus ook deze maand blijf ik waarschuwen dat de beurzen over het algemeen niet goedkoop lijken. 

Zoals ook vorige maanden lijkt Amerika veel duurder dan Europa.

De verklaring kent u ondertussen natuurlijk ook al. In Amerika zit zogezegd de nieuwe economie met het zware gewicht in technologie en hier in Europa zit de oude economie. En beleggers zijn bereid voor het ene veel meer te betalen dan voor het andere.

Ik kan niet genoeg blijven herhalen dat de prijs die je betaalt voor je belegging op lange termijn de belangrijkste factor is van je rendement. Helaas is voor een steeds groter wordend deel van de particuliere beleggers die nu actief zijn deze stelling blijkbaar lachwekkend. Aandelen kunnen alleen maar stijgen toch?

We zitten nu natuurlijk in andere tijden is een argument dat vaak valt. Niet alleen is de technologiesector geheel anders dan de kapitaalintensieve industrie, maar we zitten ook in een andere rente-omgeving.

Ik heb ondertussen de moed verloren om telkens opnieuw in discussie te gaan. En voor de lezers van SMART Capital hoef ik dat ook niet te herhalen. Jullie zijn jullie wel bewust van hoe de vork in de steel zit.

Als we kijken naar de grafiek hieronder van de zogenaamde Buffett indicator die het Bruto Nationaal product meet ten opzichte van de totale marktkapitalisatie van datzelfde land, dan zien we dat deze nog nooit zo duur heeft gestaan, zelfs niet tijdens de dotcom hype.

Nu de markt ook weer positief reageert op de verkiezing van Biden in Amerika en de tweede golf van Corona in Europa lijkt te negeren, of compleet gek wordt na een bericht van een vaccin, zie ik op korte termijn ook niet direct een aanleiding waarom de beurzen dan nu wel zouden dalen tot op een normaal niveau.

Maar dat is het net, je ziet zoiets nooit aankomen, want wat je wel ziet aankomen, ziet iedereen en daardoor zorgen deze bijna nooit voor een fikse daling of crash.

Maar als ik dan weer lees dat nu zelfs Griekenland tegen negatieve rentes geld kan ontlenen, dan voelt dit voor mij toch steeds meer aan als een zwanenzang.

Hoewel ik wel aandelen tegenkom die het kopen waard zijn, en wat ik dan ook doe, ben ik ook kritischer over andere posities die ik dan verkoop, zoals onlangs Bed Bath & Beyond. Ik voel me zeer comfortabel met voldoende cash in de portefeuille.

 

Beleggen/investeren

Ik bekijk een aandeel nog steeds als een eigendomsbewijs van een deel van een bedrijf. Voor mij is de waarde van het bedrijf dan ook nog één op één om te zetten naar de waarde van een aandeel van dat bedrijf. Kortom, ik wil investeren/beleggen in bedrijven, niet handelen in aandelen. En ik moet toegeven dat ik de afgelopen twee tot drie jaar -soms gefrustreerd- moest toekijken dat de strategie van handelen meer opbrengt dan het investeren in bedrijven.

Ik ben er echter 100% van overtuigd dat, net zoals in het verleden, de prijs van de aandelen steeds terug zal keren naar de waarde van het bedrijf (zowel positief als negatief).

Dus als ik een aandeel koop dan doe ik een waardering van het bedrijf om zeker te zijn dat ik een koopje doe of voor een geweldig bedrijf een correcte prijs betaal. Want zelfs het beste bedrijf kan een slechte belegging zijn als je het te duur koopt.

Wilt u wekelijks geïnformeerd worden welke aandelen ik adviseer om te kopen? 

Klik hier voor meer informatie en krijg mijn 254 pagina's tellend boek er bij een jaar of een 2-jaar abonnement gratis bij.