Welke bedrijven zijn er nog binnen 20 jaar?

  

Geachte heer/mevrouw,

 
Op 1 mei was het de hoogdag van het kapitalisme met de jaarvergadering van Berkshire Hathaway, en het was ook de dag van de arbeid. Grappig wel, want het ene kan niet zonder het andere en andersom. Ze hebben elkaar nodig, zonder kapitaal geen werk en zonder werknemers geen groei van het kapitaal.

Vreemd dat dat niet meer belicht wordt in plaats van te polariseren en elkaar te bekijken als “de vijand”. Tenminste zo komt het vaak over in de media. In realiteit kom ik zelden bedrijven tegen waar een groot deel van het personeel ontevreden is of tegen het bedrijf zijn (en hun aandeelhouders) waarvoor ze werken, en indien dit zo is, is dat bedrijf geen kandidaat meer voor mijn kapitaal, want dan doen ze iets niet goed. Ik heb zo’n vermoeden dat deze retoriek enkel opgestookt wordt in België om zo het echte probleem te verdoezelen, namelijk de waanzinnig hoge belastingen op elk werkuur, voor zowel de werkgever als de werknemer.

Maar goed, u leest dit niet voor mijn visie op zo’n zaken, hier focussen we uiteraard op het kapitaalgedeelte.

Ik was zeer tevreden dat Charlie Munger er dit jaar terug bij was. Zijn korte, duidelijke en vaak grappige opmerkingen zijn onmisbaar in het urenlange vraag- en antwoordspel.

Dit jaar vond ik de slide van Warren Buffett over de 20 grootste aandelen in 1989 en in 2020 het meest opmerkelijk. Een bedrijf kent net als een mens een bepaalde levensloop. Slechts enkele ondernemingen overleven decennia zonder grote wijzigingen.  Maar het feit dat tussen deze twee lijsten, 30 jaar uit elkaar, geen enkel bedrijf in beide lijsten voorkomt, is wel opvallend. Het kan natuurlijk zijn dat het beeld wat vertekend is door de hausse in Japan in ‘89 en de hausse die we vandaag zien in de technologie en elektrische voertuigen, maar dan nog.

Aanvullend gaf Buffett mee dat over de afgelopen 100 jaar er 2000 autofabrikanten waren in de Verenigde Staten. In 2009 waren dat er nog drie, waarvan er dan twee failliet gingen.

Dat een aantal hype-bedrijven de komende twintig jaar niet gaan overleven, dat is duidelijk. Maar zo’n lijst doet ook de vraag rijzen, welke zijn de bedrijven die binnen 20 jaar nog bestaan (in hun huidige vorm)?

De lijsten van Buffett drukken ons nog eens met de neus op de feiten dat de business waarin het bedrijf nu actief is, maar één factor is. Wie eigenaar is, is ook uitermate belangrijk, en hoe flexibel ze zijn om zich aan te passen.

En uiteraard is ook de prijs die je betaalt essentieel. Dat zagen we aan de lijst van 1989. Deze bedrijven zijn uiteraard niet allemaal verdwenen, maar ze zijn duidelijk niet in dezelfde mate gegroeid als hun koers toen deed verwachten. Toen waren ze vaak te duur, net zoals enkele bedrijven die vandaag in de lijst van 20 grootste bedrijven voorkomen.

Het is ook onzinnig om waarderingen te gaan maken met een horizon van 20 jaar. Er verandert in zo’n periode gewoon te veel. Een bedrijf moet niet goedkoop zijn gemeten naar de winsten binnen 10 of 20 jaar. Dat zijn risico’s die je niet moet willen lopen. Is het niet overduidelijk goedkoop, zoek dan iets anders.

De vraag die nu al enige tijd blijft hangen, is of bedrijven gezien de huidige lage rentes toch niet goedkoop zijn. Charlie Munger vatte dit voor mij perfect samen in de volgende uitspraak:

If you’re not confused by what is going on, you’re not paying attention. We are in uncharted territory.

We zitten op gebied van monetair beleid inderdaad in onbekend terrein en niemand weet hoe dit gaat aflopen. En daarom blijf ik gewoon doen wat ik altijd al deed. Degelijke, bij voorkeur familiaal geleide, bedrijven zoeken welke we vandaag goedkoop kunnen kopen.

    

De markt vandaag

Vandaag over “de markt” spreken zonder Bitcoin of crypto te vernoemen lijkt onmogelijk. Iedereen lijkt wel actief in deze handel. Vaak een teken dat een top in zicht is.

In december 2017 heb ik me voorgenomen niet meer echt over Bitcoin of crypto te schrijven, of beter gezegd, geen waardeoordeel meer te vellen.

Het zal u niet verbazen dat ik geen fan ben. Maar ik ben ook geen fan van goud. Ik beleg enkel in zaken waar ik de waarde van kan inschatten en welke een rendement opleveren. Daardoor vallen beide voor mij af.

Ik ga hier dan ook niet opnieuw starten met mijn mening te geven over crypto, maar omdat het uitzonderingen zijn die niet in crypto handelen en het in mijn ogen essentieel is om te weten wat je doet met je geld, ga ik wel even reclame maken voor een zusterblad.

MACRO Trends is vanaf dag 1 actief met crypto. Als u dan toch de neiging voelt om in crypto te handelen, laat u dan adviseren door experts, welke je bij MACRO Trends vindt.

Brecht (de hoofdredacteur) en ik hebben een compleet andere kijk op beleggen en heel wat andere zaken, maar zijn monetaire deskundigheid valt niet te ontkennen. En crypto valt daar ook onder.

 

Anders zoeken

Door Corona wordt mijn traditionele manier van werken flink op de proef gesteld. Na een jaar als 2020, en voorlopig ook 2021, kan je eigenlijk nog weinig aanvangen met de cijfers van de bedrijven.

Of toch tenminste met de cijfers zoals ze gerapporteerd zijn en dus uit de screeners komen, waardoor het zoeken naar bedrijven door gebruik te maken van zulke screeners eigenlijk waardeloos is geworden. Of zelfs een snelle manuele blik op de cijfers geen zin heeft omdat de cijfers niet “normaal” zijn.

Heel veel bedrijven hebben in deze periode ofwel veel slechter gepresteerd, of veel beter. En het zijn niet altijd de usual suspects. Neem bijvoorbeeld Broedrene Hartmann, een producent van verpakkingen voor eieren.

Broedrene profiteerde enorm van Corona. Omdat mensen veel meer thuis aten, steeg het gebruik van de residentiële verpakkingen, en laat ze nu net veel meer verdienen op deze verpakkingen. De brutomarge steeg van 11,1% naar 17,5%. Leuk meegenomen.

De andere bronnen van ideeën - netwerk, andere fondsen, artikels,... - zijn dan ook veel belangrijker geworden. En ik kan zeggen dat ik nog nooit zoveel bedrijven heb bekeken als de afgelopen weken.

Helaas is het de “nee-stapel” die alsmaar aangroeit. Misschien is dat fout uitgedrukt, want je zou kunnen denken dat de "nee-stapel" wil zeggen dat dit bedrijven zijn die nooit in aanmerking komen, en dat is niet zo.

Elk bedrijf kan namelijk een goede belegging zijn, als het aan de juiste prijs is. Zelfs voor niet-ethische bedrijven gebruik ik geen harde nee, want met de tijd kan het bedrijf een metamorfose ondergaan zoals Union-Minière naar Umicore.

De nee-stapel kan ik misschien beter hernoemen naar de “niet-aan-deze-prijs-stapel”.

Ik geraak er gewoon niet over hoe de meeste bedrijven vandaag geprijsd zijn. En laat het duidelijk zijn, ik ben geen “oude” waardebelegger die enkel zoekt naar koopjes. Alles is te waarderen en groei is een heel belangrijke factor in de waardering. Maar de prijzen van vandaag, die zijn gewoon stevig. En toch zijn er zaken te vinden, maar het is een zeer zware zoektocht geworden.

Zoals steeds, geef ik de afbeelding van de Buffett indicator mee. 
  

600_sc76.jpg

  
Nog steeds staat deze op een ongekende hoogte en lijkt er nog geen verzwakking aan te komen.

Maar zoals Charlie Munger het zei, we zitten op ongekend terrein en enkel de tijd zal uitwijzen of de waarderingen vandaag werkelijk te hoog zijn, of dat de prijzen redelijk zijn vanwege de lage rente en het monetair beleid.

Ik neem het zekere voor het onzekere en koop enkel wanneer ik een bedrijf goedkoop genoeg kan kopen, waarbij vooral het risico goed wordt bekeken. Nooit regel 1 vergeten: Verlies geen geld.

En het is ook vanuit dat oogpunt dat ik de inflatie in de gaten hou. Vandaag als er gesproken wordt over inflatie, dan zie je de koersen dalen. Dit komt omdat inflatie zal zorgen voor een stijgende rente en omdat heel veel koersdoelen gebaseerd zijn op de lage rente (verdiscontering). Met andere woorden, als de rente zou stijgen door inflatie, dan worden de bedrijven zogezegd minder waard.

Dat gaat u niet hebben bij de bedrijven uit onze selectie. In de eerste plaats zijn het allemaal kwalitatieve bedrijven met relatief weinig schulden welke niet veel hinder zullen ondervinden van een stijgende rente. Daarnaast bezitten ze ook voldoende pricing power om met een stijgende inflatie om te gaan.

Tevens gebruik ik in mijn waarderingen niet deze ultra lage rente om te verdisconteren, maar eerder het rendement dat ik op mijn beleggingen eis, dus zal bij een stijgende rente dit ook weinig tot geen invloed hebben op mijn waarderingen.

De inflatie hou ik dan ook niet in het oog voor onze bedrijven, wel voor het cash gedeelte in mijn portefeuille dat nog steeds behoorlijk is.

We zien heel wat producten, waarvan hout het duidelijkste voorbeeld is, fors in prijs toenemen. Veel producten stijgen tegen de lage basis van een jaar eerder, maar ook ten opzichte van enkele jaren geleden zijn de prijzen hoger.

De vraag voor mij vandaag is of dit structureel is vanwege het monetaire beleid, of dat dit een gevolg is van productiebeperkingen die in het afgelopen jaar door Corona werden veroorzaakt.

Als producten moeilijk te krijgen zijn, dan stijgt de prijs. Maar als de productieketen terug normaliseert, blijven de prijzen dan zo hoog, of gaan deze dan terug zakken?

Ook hier kennen we het antwoord niet. We zitten op onbekend terrein.

    

Beleggen/investeren

Ik bekijk een aandeel nog steeds als een eigendomsbewijs van een deel van een bedrijf. Voor mij is de waarde van het bedrijf dan ook nog één op één om te zetten naar de waarde van een aandeel van dat bedrijf. Kortom, ik wil investeren/beleggen in bedrijven, niet handelen in aandelen. En ik moet toegeven dat ik de afgelopen twee tot drie jaar -soms gefrustreerd- moest toekijken dat de strategie van handelen meer opbrengt dan het investeren in bedrijven.

Ik ben er echter 100% van overtuigd dat, net zoals in het verleden, de prijs van de aandelen steeds terug zal keren naar de waarde van het bedrijf (zowel positief als negatief).

Dus als ik een aandeel koop, dan doe ik een waardering van het bedrijf om zeker te zijn dat ik een koopje doe of voor een geweldig bedrijf een correcte prijs betaal. Want zelfs het beste bedrijf kan een slechte belegging zijn als je het te duur koopt.

Wilt u wekelijks geïnformeerd worden welke aandelen ik adviseer om te kopen? 

Klik hier voor meer informatie en krijg mijn 254 pagina's tellend boek er bij een jaar of een 2-jaar abonnement gratis bij.